In memoriam

Vera Steenhart
Geboren in Amsterdam 7 januari 1953
Overleden in Treviso, Italië 21 juli 2026

Op 21 juli 2026 overleed Vera Steenhart op 73-jarige leeftijd geheel onverwacht tijdens haar vakantie in Italië.

Na een carrière als systeemtherapeut en seksuoloog bij een ambulante GGZ instelling opende Vera in 1996 haar eigen praktijk in Amsterdam onder de welluidende naam “Hartszaken”. Vanuit deze praktijk bood zij coaching, seksuologische therapie en relatietherapie op meerdere locaties in binnen- en buitenland. Naast therapie gaf zij met veel enthousiasme training, onderwijs en supervisie en was ze een actief en betrokken lid van de NVVS. Zij heeft in de jaren meerdere functies bekleed binnen het bestuur en bij diverse commissies van de vereniging. Afgelopen najaar wierp ze zich tijdens een bewogen NVVS-ledenvergadering nog op als één van degenen die een tijdelijke commissie vormden om de NVVS door een bestuurscrisis heen te helpen.

Vera had een groot hart voor haar vak en deed daarmee de naam van haar praktijk eer aan. Haar hartelijke betrokkenheid en inzet beperkten zich niet tot haar seksuologische werk. Zo ontving zij in 2022 uit handen van burgemeester Halsema een koninklijke onderscheiding voor haar grote, onvermoeibare inzet voor natuur en samenleving. Vera werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau vanwege haar jarenlange en succesvolle strijd voor het behoud van het oudste bos van Amsterdam, het “W.H. Vliegenbos”. Met dit doel had zij als bevlogen natuurbeschermer 20 jaar eerder de gelijknamige stichting opgericht waarvan zij 15 jaar lang de drijvende kracht en voorzitter was.

Wij als Schnarchgroep kennen Vera vooral als boegbeeld van de seksuologische relatietherapie en als scherpzinnig en betrokken groepslid van het eerste uur. Toen David Schnarch in 1998 voor het eerst naar Nederland kwam, was zij meteen gegrepen door zijn intrigerende gedachtengoed. Samen met negen collega-seksuologen vormde zich al snel een werkgroep die eens per kwartaal een dag lang bij elkaar kwam om het werk van Schnarch te bespreken. Hierbij was er naast casuïstiek en aanverwante thema’s, ook altijd aandacht voor persoonlijke thema’s en ontwikkeling tijdens een uitgebreid en diepgaand rondje “Lief en Leed”.

Gedurende de jaren vertrokken er mensen uit de groep en kwamen er nieuwe leden bij maar Vera is vanaf de eerste dag gebleven. De bijeenkomsten vonden van meet af aan plaats in Amsterdam. Tot haar verhuizing naar Limburg een aantal jaren geleden was dat in verreweg de meeste gevallen bij Vera thuis. We zaten dan rond haar mooie grote tafel, dezelfde als waaraan ze ook haar cliënten ontving.
Beter konden we het niet treffen want Vera was een uitmuntende gastvrouw die alles tot in de puntjes verzorgde: van koffie met lekkernijen, tot lunch en een aangeklede borrel met voortreffelijke wijn. Naast deze bijeenkomsten werden er ook workshops en meerdaagse intensives georganiseerd met David Schnarch, in Amsterdam en ver daarbuiten. Ook dan nam Vera regelmatig het voortouw als het ging om accommodatie. Als vrouw van de wereld wist zij namelijk altijd waar je het beste kon eten, of dat nu in Amsterdam, Leuven, Beilen of Berlijn was.
We herinneren Vera als iemand die zich onverschrokken uitsprak over onrecht, macht, manipulatie en misleiding. Ze was standvastig en ging een open confrontatie nooit uit de weg. Een straatvechter, noemde David Schnarch haar eens tijdens één van zijn workshops in Helmstedt. En daar was ze trots op.

Als seksuologisch relatietherapeut had ze haar eigen manier van werken en voelde zij zich in het heetst van de strijd, wanneer koppels elkaar in de haren vlogen, in haar element. Ze schreef er in 2014 een boek over, “Lust of Last, verhalen uit de praktijk van een seksuoloog”.
Vera bleef in haar werk altijd trouw aan haar eigen wijsheid en inzichten die ze gedurende haar carrière had opgedaan. Ze volgde talrijke opleidingen, cursussen, workshops en retraites, zowel binnen als buiten het zogenoemde reguliere circuit en is dit altijd blijven doen. Vera was creatief en ondernemend, ze hield van avontuur en bleef met veel energie nieuwe uitdagingen aangaan in haar werk en in haar privéleven. Ze was wars van wat anderen daarvan vonden en volgde haar eigen professionele kompas en hart.

Op haar rouwkaart staat een citaat uit het beroemde boek “Le petit Prince” van Antoine de Saint – Exupéry. Ditzelfde citaat is het eerste dat bezoekers van haar praktijk website te zien kregen:

Men ziet slechts goed met het hart. Het echt belangrijke kan men met de ogen niet zien.

Het plotselinge verlies van Vera is voor ons nog nauwelijks te bevatten. Zij laat een grote leegte achter in onze groep. We missen haar enorm.

De Schnarchgroep
Jim Bender, Ceryl Janssen, Guus Jongen, Egbert Kruijver, Riet Pieters, Marieke Reijmers, Marianne Vergeer en Els Zonjee